Okay ik weet het de wereld naar je hand zetten lukt niemand helemaal, maar moeten hulpmiddelen die ik moet gebruiken benadrukken dat ik een "lastig lichaam" heb? Soms zou je het bijna denken. Gelukkig kan ik nog mijn eigen hulpverleners uitzoeken, waardoor de vraag of ik geen trainingsbroek wil dragen omdat het makkelijker is, al een aantal jaren niet is gesteld. Ook het feit dat ik niet meer op een tilmat wil zitten de hele dag is geen discussiepunt.
Toch vrees ik een terugkeer van deze zaken door de op stapel zijnde bezuinigingen. En toch volgens mij moeten zaken anders kunnen. Ik vraag me al jaren af waarom het de stoel met uitstap ondersteuning wel is gelukt als relaxstoel als een normaal gebruiksartikel geaccepteerd te worden, maar waarom het niet lukt om bijvoorbeeld ontwerpers van bedden naar het ziekenhuisbed te laten kijken dat ik heb.
Hoog/laag bedden voor twee personen zijn amper te vinden en nu ik een gezonde relatie heb verbaast mij dat. Okay, ik leg mij er bij neer dat ik fysiek niet alles kan, maar ondanks dat hebben we gelukkig wel onze momenten samen en dan stoort het mij dat ik als veertiger zo goed als geen keuze heb voor een tweepersoonsbed.
Hulpmiddelen moeten helpen en niet stigmatiseren. Ik weet het, dit laatste is een groot woord, maar ik zou het leuk vinden om hieronder reacties te krijgen of goede maar ook slechte voorbeelden van hulpmiddelen die goed zijn of waar rustig nog even over gedacht mag worden. Mijn lastige Lichaam heeft al genoeg invloed op hoe men mij ziet, ik heb daar geen handicap versterkende hulpmiddelen bij nodig