Marnix Brockmeier
2012 is alweer een aantal weken oud. Ik heb alweer een sollicitatiegesprek achter de rug. Terwijl ik in afwachting ben van het resultaat hiervan, besef ik mij ook degelijk hoe belangrijk het is om vrijwilligerswerk te doen. Ten eerste laat je zien op je CV dat je niet stil staat en ten tweede leer je de buurt kennen. Dit hangt natuurlijk af van welk vrijwilligerswerk je verricht. En ten tweede krijg je weer nieuwe contacten.
Sinds een paar maanden ben ik fractie-assistent van D66 Stadsdeel Oost. De wereld waar ik hierdoor ben binnen gekomen is erg nieuw voor mij. Ik moest en moet nog goed leren hoe commissievergaderingen en raadsvergadering te werk gaan. Hoe partijen reageren op elkaar en de regels die daarbij komen. Daarnaast zijn er veel borrels. Zeker nu er weer een nieuw jaar is aangebroken. En op zulke borrels leer je weer meer mensen kennen.
Ook ben ik nog steeds betrokken bij de belangenorganisatie voor gehandicapten in mijn stadsdeel, Onbeperkt Oost. Door het schouwen van verschillende openbare gebouwen leer ik mijn buurt kennen. Ik kan wel zeggen dat ik hierdoor beter de weg ken dan ik ooit in Haarlem kende. Daarnaast leer je mensen met verschillende handicaps kennen. Je gaat beseffen dat sommige handicaps net zo wereldvreemd zijn voor jou als het voor valide personen zijn. Hierdoor kom je er achter waar je niet allemaal op moet letten of een gebouw werkelijk goed toegankelijk voor alle handicaps. Deze organisatie zorgt er ook voor dat ik goede contacten krijg met mensen die zelfde problemen ondervinden. Daar praat je dan weer met ze over.
Al deze nieuwe contacten, of het nu D66 is of de belangenorganisatie, zorgt ook weer voor een goede netwerk bij het vinden van werk. Zo vertelde ik gewoon eens bij een borrel dat ik op zoek ben naar werk. Later voegde de persoon waar ik dit aan vertelde mij toe aan haar LinkedIn-contacten. Wat bleek is dat zij in de communicatiewereld werkte en ze zou een balletje opgooien in haar netwerk. Je weet nooit of hier iets uit kan rollen.
Uiteindelijk wil ik de ideale baan vinden. Maar ik ben er ook achter gekomen dat vrijwilligerswerk er ook voor zorgt dat van waarde bent in de maatschappij. Daarnaast levert het goede contacten op die je weer verder kunnen helpen. Ik heb de hele tijd gedacht dat het veel te lang duurt met het vinden van een baan. Toch besef ik nu dat ik goed aan de weg aan het timmeren ben. Als ik zo door ga komt die baan er. Dat weet ik zeker!