Marnix Brockmeier
Het is donderdag 2 februari. Eén dag voor dat de vrieskou en sneeuw Nederland zou lastig vallen. Ik zit in één van mijn lievelingstentjes in de Indische Buurt. Ik heb met iemand afgesproken en ik zit met haar in gesprek. Opeens word ik gebeld op mijn mobiel door een geblokkeerd nummer. Het is een bandje van Connexxion die mij vraagt of ik mee wil doen aan een enquête om de service te verbeteren. Eigenlijk zou ik mee willen doen aan deze enquête, maar het is jammer dat ze dit vragen op het verkeerde moment.
De volgende dag begint alle ellende. In de loop van de middag is het ook in Amsterdam wit gekleurd. Aan mijn woorden kun je horen dat ik absoluut geen voorstander ben van dit weer. Ik besluit dan ook vandaag binnen te blijven. Voor morgen heb ik besloten dat mijn boodschappen thuis worden bezorgd. Daarnaast bel ik mijn fysiotherapeut of hij vandaag bij mij langs wil komen.
Op het einde van de dag is het nieuws gevuld met vastlopende treinen. Net als voorgaande jaren zijn de Nederlandse Spoorwegen niet goed voorbereid op dit weer. Reizigers die graag van hun werk naar huis willen komen pas bijna in de nachtelijke uren thuis. De komende dagen neemt dit nieuws de overhand in de nieuwsblokken, plus de Elfstedentocht die dit jaar misschien wel plaats zal vinden. (Elk jaar is weer deze discussie en uiteindelijk gaat die toch niet door).
Terugkomend op het spoornetwerk in Nederland. Een paar dagen later besteed het nieuws aandacht om dit netwerk te vergelijken met Zwitserland. Het is te vergelijken met elkaar omdat er ongeveer evenveel kilometer spoor ligt. Daar zie je nauwelijks vastlopende treinen. Zwitserland is natuurlijk een land waar veel meer en langer sneeuwt. Dus dan kan je zeggen: “Logisch dat daar beter op voorbereid is.” Dan gaat de vergelijking verder. Er werken ongeveer het dubbele aantal medewerkers bij Zwitserse spoorwegen dan bij de Nederlandse spoorwegen en daarnaast beschikt het Zwitserse spoornetwerk over meer wissels.
Net als veel Nederlanders ga ik dus denken waarom Nederland er niet voor zorgt dat het spoornetwerk van Nederland beter bestemt is tegen het slechte weer? Op EénVandaag vertelt minister Kamp dat hij arbeidsgeschikten met een uitkering wil laten inzitten in de bloembollen. Kan erg leuk zijn, maar misschien is het ook een optie om ze in te zetten bij de Nederlandse Spoorwegen?
Weer terug naar de enquête van Connexxion. Ik mocht meedoen aan deze enquête omdat ik een maand daarvoor een klacht heb ingediend. De taxichauffeur belde mij alleen maar op mijn mobiel, hij wilde niet aanbellen aan de deur en hij wilde mijn tas ook niet meenemen. Omdat het te lang duurde reed hij een paar minuten later weg. Nu heeft staatssecretaris Veldhuijzen Van Zanten het aantal kilometers gekort bij Valys. Op zich ben ik een voorstander van dat invaliden meer reizen met het openbaar vervoer. Dan ben je minder afhankelijk van dit soort chauffeurs. Maar als bij slecht weer de NS de toegankelijkheid voor validen niet eens kan waarborgen. Hoe kunnen zij het dan op de stations voor invaliden?