Willemijn van Berkum
Inmiddels ben ik al weer een half jaar getrouwd, en ik heb Manuel in reallife ontmoet op de dansschool. Maar dat was 10 jaar geleden. 2,5 jaar geleden dacht ik hem tegen te komen op datingsite Lexa. Toen wist ik nog niet dat het inderdaad de jongen was die ik kende en die ik altijd al zo leuk vond, want ik wist niet dat hij weer vrijgezel was en een internet naam zegt ook niet alles. Later hebben we het nog eens gehad over deze datingsite, en ontdekt dat het daten via internet eigenlijk heel nep en misleidend is.
Zo kwamen we absoluut niet voor bij elkaars zoekresultaten. Waarschijnlijk kwam dit door het instellen van 'voorkeuren'. Als iemand valt buiten de grenzen die jij stelt voor leeftijd, opleiding of lichaamsbouw, dan staat die persoon ook niet bij de 'opties' waar je contact mee kan zoeken. Maar wat zeggen die voorkeuren eigenlijk? Zo weet ik dat ik gezocht heb op een jongen van een bepaalde leeftijd met een bepaald opleidingsniveau. Volgens die richtlijnen zouden we niet bij elkaar passen. In reallife ontdek je dat opleidingsniveau en intelligentie niet hetzelfde is.
Toen we er achter waren dat we beide op deze datingsite actief waren hebben we elkaar een berichtje gestuurd. Dat weten we pas achteraf. Het betreffende bericht is nooit aangekomen. Zowel van mij naar hem, als van hem naar mij niet... Ook dat is iets waar ik nooit rekening mee had gehouden bij online daten. Dan denk je toch dat als je een berichtje stuurt, (en de site geeft niet aan dat dit niet mogelijk is in het abonnement dat je hebt) en er komt geen antwoord, dat er geen interesse is. Dan baal je, voel je je enorm afgewezen en bedenk je je als vrouw nog wel een keer voor je iemand weer op die manier benaderd. De meeste vrouwen tenminste wel, denk ik. Dat de website zelf beslist welke berichten wel of niet aankomen daar stond ik eigenlijk nooit bij stil. Ook hierin lijkt het dat alleen berichten aankomen van mensen die binnen je 'voorkeuren' passen, maar dat wordt nergens aangegeven. Achteraf had hij mij zelf ook een bericht gestuurd, terwijl ik, nadat ik geen reactie kreeg, dacht dat hij me op deze website niet wilde kennen.
Ik heb het geluk gehad een jongen te treffen die ik en mijn vrienden al jaren kennen. Een nadeel van online daten is de voortdurende vraag of het klopt wat mensen zeggen. Is die jongen met wie je hebt afgesproken echt de leeftijd die hij zegt, of is hij zo oud als hij eruit ziet? En met welke bedoeling geeft die andere jongen aan dat hij wel een keer langs wil komen om wat te drinken? Ik vraag me wel eens af of bij online daten niet verplicht een soort cursus zou moeten horen 'regels van contact leggen' en 'gebruiksaanwijzing van dating'. Want ik vrees dat er toch heel wat problemen komen door mensen die een iemand die alleen via internet kennen spontaan laten langskomen.
Gelukkig hoef ik niet meer actief te zijn op het online web om mijn ware te vinden. Maar het bleef me bezig houden hoe misleidend de onlinedating is, van de programma's die niet duidelijk laten weten of jou mail door de ander wel of niet gelezen kan worden, tot de voorkeuren die in werkelijkheid zo anders uitvallen. Want de man van mijn dromen blijkt niet te passen tussen deze kaders. Gelukkig had het leven een eigen manier om ons bij elkaar te brengen. Met online daten was het nooit wat geworden!